Ivohart (tabletki powlekane) – Skład leku, przeznaczenie
Ivohart to lek dostępny w postaci tabletek powlekanych, zawierający substancję czynną – **iwabradynę**. Lek ten jest stosowany w leczeniu **dławicy piersiowej** (angina pectoris) i **nadciśnienia tętniczego**. W tym artykule przyjrzymy się bliżej składowi leku Ivohart, jego przeznaczeniu, działaniu, dawkowaniu, możliwym skutkom ubocznym oraz przeciwwskazaniom.
Skład leku Ivohart
Każda tabletka powlekana Ivohart zawiera **iwabradynę** w postaci chlorowodorku. Dostępne są różne dawki leku, w zależności od potrzeb pacjenta. Oto przykładowe dawki:
- Ivohart 5 mg: zawiera 5 mg iwabradyny w postaci chlorowodorku.
- Ivohart 7,5 mg: zawiera 7,5 mg iwabradyny w postaci chlorowodorku.
Oprócz substancji czynnej, tabletki Ivohart zawierają również substancje pomocnicze, takie jak: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, hypromeloza, makrogol 400, tytanu dwutlenek (E171), żelaza tlenek żółty (E172) i żelaza tlenek czerwony (E172).
Przeznaczenie leku Ivohart
Ivohart jest stosowany w leczeniu:
- **Dławicy piersiowej** (angina pectoris) u dorosłych pacjentów z częstoskurczem zatokowym (częstotliwość rytmu serca powyżej 70 uderzeń na minutę) w spoczynku, u których objawy dławicy piersiowej nie są wystarczająco kontrolowane przez leczenie beta-blokerami lub u których beta-blokery są przeciwwskazane.
- **Nadciśnienia tętniczego** u dorosłych pacjentów z częstoskurczem zatokowym (częstotliwość rytmu serca powyżej 70 uderzeń na minutę) w spoczynku, u których nadciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane przez leczenie innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.
Działanie leku Ivohart
Iwabradyna, substancja czynna leku Ivohart, jest selektywnym inhibitorem prądu If, który jest odpowiedzialny za automatyzm serca. Oznacza to, że iwabradyna zmniejsza częstotliwość rytmu serca, działając bezpośrednio na węzeł zatokowy, który jest naturalnym rozrusznikiem serca. Zmniejszenie częstotliwości rytmu serca prowadzi do zmniejszenia zapotrzebowania serca na tlen, co z kolei łagodzi objawy dławicy piersiowej i obniża ciśnienie krwi.
Dawkowanie leku Ivohart
Dawkowanie leku Ivohart jest ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od stanu zdrowia pacjenta i rodzaju leczenia. Zazwyczaj zaleca się przyjmowanie leku raz lub dwa razy dziennie, w zależności od dawki. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie należy ich żuć ani kruszyć.
Możliwe skutki uboczne leku Ivohart
Jak każdy lek, Ivohart może powodować skutki uboczne, choć nie u każdego one wystąpią. Najczęstsze skutki uboczne to:
- Ból głowy
- Zawroty głowy
- Zaburzenia widzenia (np. mroczki przed oczami)
- Kołatanie serca
- Zmęczenie
W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak:
- Reakcje alergiczne
- Zaburzenia rytmu serca
- Niewydolność serca
- Zawał serca
- Udary mózgu
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Przeciwwskazania do stosowania leku Ivohart
Leku Ivohart nie należy stosować w przypadku:
- Nadwrażliwości na iwabradynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
- Zbyt wolnego rytmu serca (bradykardia).
- Bloku zatokowo-przedsionkowego.
- Niewydolności serca.
- Ciężkiej choroby wątroby.
- Ciąża i karmienie piersią.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Ivohart należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach, na które cierpisz, o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym o lekach dostępnych bez recepty, o alergiach, a także o ciąży lub karmieniu piersią.
Interakcje z innymi lekami
Ivohart może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym o lekach dostępnych bez recepty. Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza o stosowaniu:
- Leków przeciwgrzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol).
- Leków przeciwbakteryjnych (np. klarytromycyna, erytromycyna).
- Leków przeciwretrowirusowych (np. rytonawir, nelfinawir).
- Leków przeciwdepresyjnych (np. fluoksetyna, paroksetyna).
- Leków przeciwpadaczkowych (np. karbamazepina, fenytoina).
- Leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna).
Uwagi
Pamiętaj, że powyższy artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarskiej. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
